Αναρτήθηκε στις:21-09-20 16:47

Διχόνοια – Εθνικός Διχασμός


Γράφει ο Λουκάς Χριστοπάνος*


Ανησυχώ για όσα συμβαίνουν στη Ανατολική Μεσόγειο, ανησυχώ για όσα σκοπεύει να κάνει ο ΡΕΤΖΕΠΗΣ με τα Ρετζεπάκια του: πόλεμο ή ειρήνη, κατά τις βουλές τους. Στην όλη υπόθεση μπαίνει τώρα και η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.).

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελείται σήμερα από είκοσι επτά (27) κράτη-μέλη. Άλλα ευρωπαϊκά κράτη είναι, επίσης, υποψήφια για να προσχωρήσουν στην Ένωση, μεταξύ αυτών και η «φίλη» μας η Τουρκία. Όλα αυτά τα κράτη είναι αναγκαστικά, θέλουμε δεν θέλουμε, εν Δημοκρατία Αδέλφια. Δεν μπορούμε να τους ζητήσουμε πίσω ούτε τις ωραιότερες λέξεις μας που κοσμούν τις γλώσσες και το λεξιλόγιό τους ούτε τις ευγενέστερες ιδέες που γεννήθηκαν στη χώρα μας, την Ελλάδα. Βασικοί σκοποί της Ένωσης είναι η ειρηνική συμβίωση, η αλληλεγγύη και η συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, έτσι ώστε να αποφευχθούν οι παγκόσμιοι πόλεμοι, όπως αυτοί του περασμένου αιώνα –αδελφοκτόνοι πόλεμοι μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών. Να μην ξαναϋπάρξουν ηγέτες όπως ο Χίτλερ, ηγέτες του μίσους, της βίας και της καταστροφής.

Αυτό που με ανησυχεί, όμως, περισσότερο είναι ότι η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο θα είναι μακρόχρονη· επιπλέον σκέφτομαι ότι τον «πόλεμο», που γίνεται με όλα τα μέσα χρόνια τώρα και που φαίνεται ότι θα είναι πολύχρονος, θα τον κερδίσει ο λαός που θα παραμείνει μονιασμένος, όσα όπλα και αν αγορασθούν. Ο πόλεμος με όπλα είναι ολοκληρωτική καταστροφή και για τον νικητή και για τον νικημένο. Ακόμη κι αν το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο είναι αστείρευτο.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


Γιορτάζουμε σε λίγους μήνες τα διακόσια χρόνια της Εθνικής Παλιγγενεσίας, την απελευθέρωση του Έθνους μας από τον οθωμανικό ζυγό, από τη σκλαβιά που μας πλάκωνε τετρακόσια και πλέον χρόνια. Ο Εθνικός Αγώνας μας ξεκίνησε επίσημα την 25η Μαρτίου του 1821 και βάσταξε σχεδόν δέκα χρόνια.

Είναι γνωστό ότι για να ξεκινήσει ο Εθνικός Αγώνας των Ελλήνων χρειάσθηκε να δημιουργηθεί μυστικά το 1814, στην Οδησσό της Ρωσίας, η Φιλική Εταιρεία από τους Σκουφά, Ξάνθο και Τσακάλωφ, οι οποίοι ήταν απλοϊκοί και φτωχοί, συνάμα όμως γενναίοι και τολμηροί Έλληνες. Ένα χρόνο αργότερα (Παρίσι, 26 Σεπτεμβρίου 1815) ιδρύθηκε η Ιερή Συμμαχία ανάμεσα στη Ρωσία, την Αυστρία και την Πρωσία, με κύριο στόχο τη συνεργασία για την πάταξη κάθε απελευθερωτικής και επαναστατικής κίνησης στην Ευρώπη. Γρήγορα εντός της Ιερής Συμμαχίας επικράτησε ο γνωστός μας Μέτερνιχ που είχε ανθελληνική στάση. Είναι η εποχή που στην Ευρώπη άρχισε να κερδίζει έδαφος η ιδέα της Απελευθέρωσης, η ιδέα της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

Η Φιλική Εταιρεία εργάσθηκε με μεγάλη μυστικότητα και αξιοθαύμαστη οργάνωση κάτω από τη μύτη όχι μόνο του Σουλτάνου αλλά και της Ιερής Συμμαχίας και –παρά τους λιγοστούς οικονομικούς πόρους της– κατάφερε να ενώσει το Έθνος ώστε να απελευθερωθεί ένα μικρό κομμάτι της Πατρίδας, μετά από δεκάχρονο αιματηρό αγώνα. Ο μεγάλος αυτός αγώνας των Ελλήνων παρολίγο να πάει χαμένος εξαιτίας του πρώτου Εθνικού Διχασμού (εμφυλίου πολέμου) που ξεκίνησε το 1823, δεν τελείωσε ποτέ στην ουσία – αφού εκδηλώθηκε πολλές φορές στη συνέχεια– και από τότε μοιάζει να κατατρώει ενδόμυχα την ψυχή του Έθνους. Γι΄αυτόν τον Εθνικό Διχασμό σήμερα δεν μιλάει κανένας Είναι ο πρώτος γιατί, στα διακόσια χρόνια που ακολούθησαν, το Ελληνικό Έθνος γνώρισε πολλούς διχασμούς και όλοι τους είχαν ως αποτέλεσμα τις γνωστές τραγωδίες, αιματοχυσίες, καταστροφές και πικρές ήττες. Η Απελευθέρωση του Έθνους ολοκληρώθηκε αποκλειστικά με την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής στο Ναβαρίνο και την καταστροφή του τουρκικού στόλου στις 20 Δεκέμβρη 1827.

ΔΙΧΟΝΟΙΑ


Η Διχόνοια και ο Εθνικός Διχασμός είναι έννοιες που αλληλοσυνδέονται σαν αδέλφια. Στην ουσία πρώτα εκδηλώνεται η Διχόνοια και μετά έρχεται ο Εθνικός Διχασμός. Η Διχόνοια κάθε φορά αφορά τους λίγους, αυτούς που έχουν στα χέρια τους την πολιτική εξουσία της χώρας, ενώ ο Εθνικός Διχασμός αφορά όλο το Έθνος, όλους εμάς. Ο Διονύσιος Σολωμός, εθνικός μας ποιητής, αναφέρει την Διχόνοια τόσο στον Ύμνο προς την Ελευθερία (1823) όσο και Στον Θάνατο του Λόρδου Βύρωνα (Μεσολόγγι 19 Απριλίου 1824). Οι δύο πρώτες στροφές του Ύμνου προς στην Ελευθερία αποτελούν τον Εθνικό μας Ύμνο. Είναι αξιοσημείωτο ότι και στα δύο αυτά έργα του ο ποιητής αναφέρεται στην αρχή στην Ελευθερία και καταλήγει με την καταδίκη της Διχόνοιας. Στροφές, επίσης, αφιερώνει στην έννοια της παγκοσμιότητας, με πιο χαρακτηριστική την στροφή 22 του Ύμνου προς την Ελευθερία:

«Γκαρδιακά χαροποιήθη

και του Βάσιγκτον η γη,

και τα σίδερα ενθυμήθη

που την έδεναν και αυτή.»

Στη συνέχεια, ο ποιητής δίνει οδηγίες σχετικά με τα μέσα που θα χρειασθούν για να γίνει η Ελευθερία ΄Απτερη, ώστε να μην μπορεί να «πετάξει» μακριά από την Ελλάδα. Την στροφή 144 την αφιερώνει στη Διχόνοια:

«Η Διχόνοια που βαστάει

ένα σκήπτρο η δολερή

καθενός χαμογελάει,

πάρ’ το, λέγοντας, και συ.»

Η στροφή 147 αναφέρεται έμμεσα στο Εθνικό Διχασμό, χωρίς να τον κατονομάζει, αλλά είναι εδώ έκδηλο ότι η σκέψη του ποιητή αφορά όλους τους Έλληνες.

Στο δεύτερο ποίημά του, Στον Θάνατο του Λόρδου Βύρωνα, η Διχόνοια αναφέρεται στην τελευταία στροφή (166).

Η Διχόνοια κατατρέχει

την Ελλάδα. Αν νικηθεί,

ΜΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ,

τ᾿ όνομά σας ξαναζεί.

Στην Ελληνική Επανάσταση αφιερώνει πολλά ποιήματα και ο Λόρδος Βύρωνας που αγωνίσθηκε για την Ελλάδα, προσφέροντας πολλά χρήματα και θυσιάζοντας και την ίδια του τη ζωή, χωρίς να μετανιώσει ποτέ γι’ αυτό. Με την μεγάλη του δύναμη στην ποίηση βοήθησε να δημιουργηθεί και να εξαπλωθεί σε όλο τον Κόσμο ο Φιλελληνισμός· μπορούμε να θεωρήσουμε ότι από αυτόν ξεκίνησε ίσως η πρώτη Ευρωπαϊκή Ιδέα για την ειρηνική συνύπαρξη. Έζησε στο μαρτυρικό Μεσολόγγι μόνο εκατό μέρες και εκεί γνώρισε την μεγάλη διχόνοια που επικρατούσε μεταξύ των ελλήνων καπεταναίων. Χαρακτηριστικό είναι το ποίημά του Τhe Poet’s Song to Don Juan and Haidee (Δον Ζουάν -The Isles of Greece), όπου εκδηλώνεται και ο θαυμασμός του για τον θρύλο της Μάχης της Σαλαμίνας, στα 480 π.Χ. Τη σχετική στροφή παραθέτω στη μητρική γλώσσα του ποιητή:

«A king sate on the rocky brow

Which looks o’er sea-born Salamis;

And ships, by thousands, lay below,

And men in nations; — all were his!

He counted them at break of day —

And when the sun set where were they?»

Με λίγα λόγια, ο βασιλιάς (Ξέρξης) κάθισε στην κορφή του ξερόβουνου (Αιγάλεω) την αυγούλα και μετρούσε τα καράβια του. Στο ηλιοβασίλεμα, όμως, δεν εύρισκε κανένα!

Μεγάλοι Ευρωπαίοι Φιλόσοφοι και συγγραφείς έγραψαν κα ύμνησαν τη Μάνα της Δημοκρατίας, τη μήτρα του Πρώτου Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, την απαρχή όλων αυτών που γεννήθηκαν μέχρι σήμερα στον Δυτικό Κόσμο και θα εξακολουθήσουν να γεννιούνται με αφετηρία την Ελλάδα, αφού έτσι αποφάσισε ο Θεός (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης). Αναφέρω χαρακτηριστικά το βιβλίο του Γάλλου Ακαδημαϊκού Thierry Maulnier, με τίτλο Cette Grèce où nous sommes nés (Αυτή η Ελλάδα όπου έχουμε γεννηθεί) – Παρίσι, 1964. Αξίζει να σημειωθεί ότι στον παγκόσμιο χάρτη η Ελλάδα –μια φτωχή χώρα– βρίσκεται στο πλέον νευραλγικό από στρατηγική άποψη σημείο, στο ανατολικότερο μέρος της Ευρώπης. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί κατά κάποιον τρόπο τις «Ευρωπαϊκές Θερμοπύλες», με την ίδια αξία και σπουδαιότητα για την Ευρώπη, όπως και οι αρχαίες Θερμοπύλες για την Ελλάδα του αρχαίου κόσμου.

Ενδεικτικές για την αναγκαιότητα της Δημιουργίας της Ένωσης και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης είναι οι ομιλίες:

• του Wiston Churchil στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, το 1946, με τίτλο United States of Europe (Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο W. Churchil θεωρείται ο Πατέρας της Νίκης, που έσωσε την Ελλάδα, τον Δεκέμβρη του 1944, όταν επισκέφτηκε την πολιορκημένη Αθήνα.

• του Emmanuel Macron, Προέδρου της Γαλλίας, στην Πνύκα, στις 17 Σεπτέμβρη 2017,

Σημαντικότατες, επίσης, είναι οι αποφάσεις των Ευρωπαίων Ηγετών σχετικά με:

• τη δημιουργία του ευρωπαϊκού νομίσματος (ευρώ),

• την παραμονή της Ελλάδος στο Ευρώ (14 Ιουλίου 2015),

• την αντιμετώπιση της «Ρετζέπικης» επιβουλής και συμπεριφοράς κατά της Ελλάδος και Κύπρου (Πρόσφατη απόφαση των Επτά Μεσογειακών Χωρών στην Κορσική).

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι ο Ρετζέπης με τα Ρετζεπάκια του (αδελφοί μουσουλμάνοι και γκρίζοι λύκοι) γνωρίζουν πολύ καλά όλα αυτά. Ξέρουν ότι η Αχίλλειος πτέρνα του Ελληνισμού ήταν και θα είναι η Διχόνοια και περιμένουν αργά ή γρήγορα να εκδηλωθεί. Μάλιστα, επιζητούν να εκδηλωθεί αυτή καθολικά στην Ευρώπη. Ξέρουν, επίσης, ότι η Τουρκία του Κεμάλ –αυτή που γεννήθηκε με την Συνθήκη της Λωζάννης το 1923– έχει περισσότερα κοινά σημεία με την Ευρώπη παρά με την δική τους υποτιθέμενη Μεγάλη Ιδέα. Έχουν λοιπόν και αυτοί τις δικές τους Διχόνοιες που δεν πρέπει να τις παραγνωρίζουμε, αλλά εμείς πρώτοι να τους βοηθήσουμε να τις κατανοήσουν.

ΠΡΟΤΑΣΗ


Γιορτάζουμε σε λίγους μήνες τα διακόσια χρόνια του Εθνικού μας Ξεσηκωμού. Καλό θα ήταν να συλλογιστούμε τις αχρείαστες Διχόνοιες και τους Εθνικούς Διχασμούς που ζήσαμε σαν Λαός.

Καλό θα ήταν, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, να μην υπάρχουν ηγέτες με κοντόφθαλμες ιδέες και σχέδια. Ιδέες που βλάπτουν και εμποδίζουν την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση.

Είμαστε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είμαστε Ανάδελφο Έθνος, και εφόσον οι προκλήσεις είναι πολλές (ειρήνη, οικονομία, περιβάλλον, μετανάστευση...), καθήκον έχουμε να αγωνισθούμε –σε ευρωπαϊκό πλέον επίπεδο– για την επίτευξη της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.

Ο αγώνας μας δεν γίνεται ενάντια στους φίλους μας τους Τούρκους, αφού το 1923 συνυπογράψαμε τη Συνθήκη της Λωζάννης. Είμαστε οι πρώτοι που θέλουμε την ενσωμάτωσή τους στη Ευρώπη και βεβαίως τους θεωρούμε εν Δημοκρατία Αδέλφια μας. Δεν θέλουμε όμως με κανένα τρόπο να τους βλέπουμε να καθοδηγούνται από ηγέτες που ονειρεύονται την επανίδρυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως κάνει ο Ρετζέπης, ο οποίος επιδιώκει την κατάργηση των Διεθνών Συνθηκών, ξεχνώντας όσα έλαβε και ακόμη λαμβάνει από την Ευρώπη. Επιπλέον, μας ΥΒΡΙΖΕΙ αναίτια και προγραμματίζει τη ΣΚΛΑΒΙΑ μας. Η ΥΒΡΙΣ είναι αυθάδεια που πάντοτε καταδικάζεται και τιμωρείται. Οι Έλληνες αποφάσισαν να αγωνισθούν, ακόμη και μόνοι τους, για να μην επιτρέψουν να πραγματοποιηθούν όλα αυτά που απειλούν την Ελευθερία μας, είναι επικίνδυνα για την Ανθρωπότητα και τον Δυτικο-ευρωπαϊκό Πολιτισμό.

Θα πρότεινα τη δημιουργία του Συλλόγου ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ που θα πρέπει να λειτουργεί χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες και φιλοδοξίες, και όσο το δυνατόν ευρύτερα και ερμηνευτικά. Χωρίς φόβο ή μυστικότητα, χρησιμοποιώντας τα γνωστά για την επικοινωνία μέσα που είναι πολλά και επιτρέπουν τη γρήγορη και πλατιά ενημέρωση και συνεργασία. Αποκλειστικός και βασικός σκοπός του Συλλόγου θα είναι η μεταλαμπάδευση της ιδέας ότι μπροστά στους κινδύνους (όπως αυτός που μας απασχολεί σήμερα) όλοι μας –Έλληνες και Ευρωπαίοι– οφείλουμε να είμαστε μονιασμένοι για να νικήσουμε, χωρίς να λογαριάζουμε τις ενδεχόμενες θυσίες. Αφετηρία μας θα είναι τα ιδεώδη των προγόνων μας. Για να μην ξαναδούμε τον Εφιάλτη, να μην ξαναπεράσει ο Ξέρξης, να μην επαναληφθεί η Κερκόπορτα, να μην ξαναζήσουμε την Άλωση της Πόλης.

Συχνά έρχονται στο νου μου τα λόγια του καθηγητή Κατσιμαγκλή: «Να προσπαθείτε να βάλετε ένα λιθαράκι στη ζωή σας». Ένα λιθαράκι απ’ τον καθένα μας αρκεί για να χτισθούν άπαρτα κάστρα, που μόνο νίκες φέρνουν.

Κλείνω με τα λόγια του μεγάλου μας ποιητή Γιώργου Σεφέρη στο ποίημά του Οι Άγγελοι είναι λευκοί:

«Κι ὅταν γυρεύεις τὸ θαῦμα πρέπει νὰ σπείρεις τὸ αἷμα σου

στὶς ὀχτὼ γενιὲς τῶν ἀνέμων,

γιατὶ τὸ θαῦμα δὲν εἶναι πουθενὰ παρὰ κυκλοφορεῖ μέσα

στὶς φλέβες τοῦ ἄνθρωπου»


Ο Δαβίδ πάντα νικά τον Γολιάθ.


*lchristopanos@orange.fr



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ