Αναρτήθηκε στις:17-02-16 10:21

Έρεβος πάνω από την Ελλάδα


Γράφει ο Ηλίας Αθ. Καραθάνος

Έφθασε κι εδώ με γοργούς ρυθμούς, ατόφιο το σκοτεινό νέφος που ήδη πλανάται από καιρό στην Γηραιά Ήπειρο της Ευρώπης. «Ο οίστρος της ακολασίας», η παράφορη, η ακάθεκτη, η ακάθαρτη ορμή, το μανιώδες πάθος των παρά φύσει σχέσεων, η ξενόφερτη μόδα, συρμός και σουξέ της ομοφυλοφιλίας καλύπτει πια και τον ανέσπερο ουρανό της Ελληνικής επικράτειας, που γίνεται «βασιλικότερη του βασιλέως», περισσότερο από το ζήλο της Δυτικής κοιτίδας.

Τώρα από την κατάρρευση των δομών της κοινωνίας μας, με την όξυνση της οικονομικής κρίσης κι απ’ το λαθρομεταναστευτικό, μεταναστευτικό και προσφυγικό κι απ’ την ηθική-Χριστιανική κατάπτωση, που μαστίζουν αλύπητα, με άμεσο κίνδυνο διάλυσης, καταβαράθρωσης, αντοχής κι επιβίωσης της υγιούς κοινωνικής μας σύνθεσης, ειδιδόμαστε με πρωτοφανή ζήλο στο σερβίρισμα του επιδόρπιου, χωρίς να καταβάλλεται φροντίδα για το κύριο πιάτο.

Έτσι επέρχεται αποπροσανατολισμός απ’ τους παραπάνω κύριους σκοπούς μας επανόρθωσης των Ελληνικών πραγμάτων, τα οποία μάλιστα αποσαθρώνονται κι επιδεινώνονται αφάνταστα, καθώς οι ιθύνοντές μας «περί άλλων τυρβάζουν». Η χώρα μας από περιοχή υψηλών ιδανικών που αφορούν την ολότητα ή τουλάχιστον την συντριπτική πλειοψηφία των ομαλών σεξουαλικά ατόμων, κατάντησε χάρη στους ανάξιους κι ανίκανους πολιτικούς της, σε τόπο που ενδιαφέρεται για την περιποίηση της ασήμαντης μειοψηφίας των συμπαθών κατά τα άλλα συμπολιτών μας, οι οποίοι παρεκκλίνουν του κανονικού τύπου.

Απ’ την χείριστη κατάντια που ζει με τα δανεικά, τώρα είναι απειλητικός ο φόβος να μετατραπεί σε Σόδομα και Γόμορρα, όπου έπεσε εξ ουρανού θειάφι και φωτιά και λάβα και πίσσα και κατακάηκαν κι επέπεσε πάνω τους κατακλυσμός και καταποντίσθηκαν στα βάθη της Νεκράς θάλασσας, εκεί που κείνται και σήμερα.

Οι πολιτικοί μας συνεχίζουν κατάφωρα να αδικούν το ένδοξο Ορθόδοξο Ελληνικό Έθνος, καθώς ασχολούνται με φανταχτερά ζητήματα βιτρίνας, υποδεέστερης σημασίας για την Ελληνική κοινωνία κι ενταγμένα στις ψηφοθηρικές επιδιώξεις τους.

Εξάλλου επειδή στα τόσο σπουδαία προβλήματα οικονομικής φύσης και τις παραμέτρους τους, όπως αυτά αναφέρονται παραπάνω, λάμπει η παταγώδης απραξία και μάλιστα η αντίθετη πορεία από τις προεκλογικές υποσχέσεις από επίσημα κυβερνητικά χείλη σε αριστερού περιεχομένου μέτρα μεταρρύθμισης ολκής κι όχι επιφανειακής υφής, τόσο κατά τις εκλογές του Ιανουαρίου, όσο και τις αντίστοιχες του Σεπτεμβρίου, θέλει τώρα η κυβερνητική συμπαράταξη να θολώσει τα νερά και να αποδοθούν σε εύκολη αποδόμηση, δήθεν προς την προοδευτική κατεύθυνση, για να ισχυρίζονται πως κάτι έκαναν, αρκεί να είναι αλλιώτικο από το παρελθόν κι ας είναι κι αρνητικά μιας αναδόμησης της Ελλάδας;

Οι πολιτικοί μας «καβαλλίκευσαν το καλάμι», ενεργούν με ιδιοτέλεια και συμφεροντολογία, ευνοούν το φακελάκι, το ρουσφέτι, το χαβιεδισμό και συνεχίζουν την τακτική «των ημετέρων» και των πελατειακών σχέσεων, εξαργυρώνοντας την κομματική προσφορά των στελεχών τους, που είναι μονοδιάστατοι, φανατισμένοι κι έχουν παρωπίδες ασκώντας τυφλή υπακοή στα ανώτερα ιεραρχικά, κομματικά όργανα αδιαφορώντας αν οι εντολές τους αντιστρατεύονται το συμφέρον της πατρίδας. Ιδίως οι κυβερνητικοί κύκλοι κυριεύονται από βαρύγδουπη οίηση και περισσή αλαζονεία, ενώ πορεύονται χωρίς Θεό και χωρίς γνώση κι επίγνωση.

Αυτοί με «κροκοδείλια δάκρυα» και παριστάμενοι την στρουθοκάμηλο, επικαλούνται προσποιητικά συνεχώς το «λαό» κι ενεργούν έτσι, ώστε ο άνθρωπος του σήμερα να είναι πνευματικά πολύ πιο χαμηλά από εκείνον του χθες. Δυστυχώς δεν κάνουν τίποτε άλλο από του να υβρίζουν την ανεπανάληπτη αξία του ανθρωπίνου προσώπου, την εικόνα του Θεού που βαίνει στο «καθ’ ομοίωσιν» και χτυπούν άθελα, αλλά κατάστηθα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια με το να ευλογούν μια διαστροφή.

Ορθότερα μπορούμε να πούμε ότι αυτοί ενεργούν ώστε ο άνθρωπος, ο «εν τιμή ων», που τη μεγάλη σημασία του αντλεί από τον καιρό της Δημιουργίας του από τον Θεό. Τώρα όμως επιχειρείται απ’ αυτούς η εξίσωση του εαυτού του με τα άλογα ζώα. Και καταβάλλεται προσπάθεια να γίνει όχι απλώς όμοιος με αυτά, ζώντας και πεθαίνοντας σαν κτήνος, αλλά πολύ χειρότερα από αυτά!

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ελλάδος, αφού λες κι έλυσε όλα τα προβλήματα που καταταλαιπωρούν τη χώρα μας, αποφάσισε να νομιμοποιήσει αυτό που ο Θείος νόμος καταδικάζει ως βδελυρό αμάρτημα. Η Νεκρά Θάλασσα που ανά τους αιώνες, είναι αψευδής μάρτυρας αυτού του γεγονότος, πρόκειται για μια λεκάνη πολύ αλμυρού νερού, όπου επιπλέουν σβώλοι από θειάφι, και πάνω από την οποία δεν πετούν πουλιά, λόγω των αναθυμιάσεων.

Η Δικαιοσύνη αυτού του τόπου προώθησε «σύμφωνο συμβίωσης» των ομοφυλοφίλων, παρακούοντας τις νουθεσίες της Εκκλησίας, αν και το πολιτικό κι ανθρώπινο καθήκον της επέβαλλε την απαγόρευση των προκλητικών «παρελάσεων υπερηφάνειας» ΛΟΑΤ (Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι Αμφιφυλόφιλοι, Τρανσέξουαλς).

O πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης ενθαρρύνθηκε στην μη απόσυρση του εν λόγω νομοσχεδίου από την συμμετοχή στην «παρέλαση υπερηφάνειας» της τότε Προέδρου της Βουλής, η οποία δεν αρκέστηκε μόνον σε σχετική ομιλία, αλλά κάλεσε κιόλας τους ΛΟΑΤ, την επομένη φορά, να περάσουν απ’ την Βουλή. Ακόμη κι ο Κικέρωμ, αν ζούσε σήμερα, θα αναφωνούσε: «ο tempora, o mores».

Το «σύμφωνο συμβίωσης που τελικά έγινε αποδεκτό από τη Βουλή, νομιμοποιεί τον προκείμενο οίστρο διαστροφής κι αποτελεί πάρθιο βέλος στον θεοσύστατο θεσμό του γάμου. Κι αυτό συμβαίνει στη χώρα μας, όπου οι γεννήσεις ολοένα και παίρνουν την κατιούσα κι έχουν φθάσει πια στο ναδίρ, κι οι εκτρώσεις χάρη στον υπάρχοντα εγκληματικό νόμο της πολιτείας μας, συνέχεια αυξάνουν με γοργή ταχύτητα τον ρυθμό τους.

Οι πολιτικοί μας επιμένουν ότι μιλούν εκ μέρους του λαού κι εκφράζονται νομοθετικά, αλλά αόριστα κι ακαθόριστα, χωρίς ν’ αναλύουν συγκεκριμένα τον όρο «λαός» της αναφοράς τους. Ο λαός δυστυχώς είναι παραπληροφορημένος και παραπλανημένος, πάντα ευκολόπιστος κι ισάριθμες φορές προδομένος.

Το «σύμφωνο συμβίωσης» συνιστά ωρολογιακή βόμβα που τοποθετείται ύπουλα στο υπογάστριο από τον κορμό του έθνους μας. Στο εγγύς μέλλον θα εξελιχθεί και σε νόμο για τον πολιτικό γάμο για ομόφυλα ζευγάρια. Υπάρχει ενδεχόμενο να επιβληθεί σύντομα και στην Εκκλησία, να γίνει δηλαδή κι εκκλησιαστικός, νυμφεύοντας με την παρουσία ιερέα τα ομόφυλα ζευγάρια.

Πέρα απ’ αυτά ένας τέτοιος νόμος είναι ευθέως αντίθετος προς το άγιο και σωτήριο δόγμα του Τριαδικού Θεού και δεν πρόκειται βέβαια για σκληροπυρηνικούς πατέρες της Εκκλησίας, αλλά αυτή η στάση της άρνησης υπαγορεύεται από την πιστή τήρηση της απαγόρευσης της Καινή; Διαθήκης περί αλλαγής έστω κι ενός ιώτα από τον Αγιογραφικό Νόμο εξ αποκαλύψεως.

Ένα τέτοιο εγχείρημα αποτελεί τρανταχτή κι εξόφθαλμη αποστασία εναντίον του θεού. Αυτό συνιστά κήρυξη πολέμου από τον αδύναμο, χοϊκό και προσωρινό άνθρωπο κατά του αιωνίου, παντοκράτορος, παντοδύναμου και πάνσοφου Θεού. Το αποτέλεσμα ενός τέτοιου εχθίστου πολέμου είναι η πρόκληση της αμείλικτης, ακάθεκτης και δίκαιης Θείας οργής.

Οι καιροί πια δεν είναι εύκρατοι, δεν σηκώνουν «πολυτέλειες», απαιτούν να σοβαρευτούμε, θέλουν όχι διάσπαση, αλλά ενότητα, συνοχή, ομόνοια, σύμπνοια και συντονισμό δυνάμεων, ηθικών, πνευματικών κι υλικών, χωρίς διασπάθιση και σπατάλη. Χρειάζεται να γίνει έντονη προσπάθεια περισυλλογής εκ των ενόντων, επείγει να συνέλθουμε. Ο κατακερματισμός, η αρχή του «διαίρει και βασίλευε» διδάσκονται από εκείνους τους κύκλους που δεν επιθυμούν το συμφέρον της Ελλάδας, γιατί ίσως αντιστρατεύεται ή έρχεται σε σύγκρουση με το δικό τους. Ο Θεός όμως της Ελλάδας μακροθυμεί, έχει άφατη αγάπη για όλους και μας βοηθεί να ξεπεράσουμε κάθε κρίση.

Εμείς που ανέκαθεν έχουμε ανώτερη πολιτισμική στάθμη – πνευματικής υφής - από τους αγροίκους τεχνολόγους πρακτικούς βαρβάρους της Δύσης, με αναπτυγμένο στο αποκορύφωμα το Χριστιανικό συναίσθημα, δεν μπορούμε ν’ ακολουθούμε τα βήματα της αποστατημένης Ευρώπης κι Αμερικής στο όνομα ενός κάλπικου προοδευτισμού.

Δικαίως, οι πολιτικοί μας του 1981 έσπευσαν να εντάξουν την χώρα μας στην Ευρώπη, την εποχή των αξιόλογων ηγετών, του Σμίτ και του Μιττεράν, για πολιτική σταθερότητα κι οικονομική ασφάλεια. Τώρα όμως ο λαός μας νιώθει τραγικά ανασφαλής αφενός από την ανάπτυξη της συμφεροντολογίας κι ιδιοτέλειας του πυλώνα του Γερμανόφιλου Βορρά κι αφετέρου και πάνω απ’ όλα γιατί ασκούν πάνω του αφόρητο ιδεοαναγκασμό για να τα βάλει με τον Θεό!

Το σκοτεινό νέφος που καλύπτει την Ευρώπη, απειλεί και τον ξάστερο ουρανό της Ελλάδας και κοντεύει να κυριεύσει το λαό μας το μανιώδες πάθος, αν και οι Έλληνες είναι γαλουχημένοι με τα αισιόδοξα νάματα της Ορθοδοξίας. Απαρτίζουν έναν αγέρωχο λαό που με καμάρι, συνειδητοποιημένος, έχει προσφέρει και συνεχίζει στον ίδιο ρυθμό να δίνει ήρωες και παράλληλα αγίους και μάλιστα θαυματουργούς!

Και τώρα μπορεί να εισαχτεί μια τροπολογία από όσους Βουλευτές αντιστάθηκαν στη λαίλαπα της θετικής ψήφου, προσεταιρίζοντας κι όσους μετάνιωσαν κι είδαν το ολέθριο θεομπηχτικό λάθος τους που επιζητούν να το διορθώσουν με εχέφρονα τακτική, γιατί αφενός πρόκειται για ανόσιο κι αντίθετο νόμο που νομιμοποιεί το αμαρτωλό «σύμφωνο συμβίωσης» κι αφετέρου οι ευθύνες όσων αποποιούνται κι αρνούνται την εθνική παράδοση, θα τους ελέγχουν μετατρεπόμενες σε τύψεις συνείδησης.

Ο άγιος και κορυφαίος Απόστολος Παύλος βροντοφωνάζει προκειμένου να μας νουθετήσει και να μας προφυλάξει: «Φοββερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος» (Εβρ ι 31).



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ