Αναρτήθηκε στις:21-06-17 11:32

Συνέντευξη της Nina George στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη


Η ανάγκη μάς κρύβεται και κάποιες φορές προσπαθούμε την μισή ζωή μας να αναζητήσουμε την συνταγή για την προσωπική μας ευτυχία

Η Νίνα Γκεόργκε είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας και καθηγήτρια δημιουργικής γραφής. Έχει γράψει 26 βιβλία και πάρα πολλά διηγήματα, καθώς και άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. Το "Μικρό παριζιάνικο βιβλιοπωλείο" μεταφράστηκε σε 33 γλώσσες, έμεινε δύο χρόνια στις λίστες των best seller στη Γερμανία, μπήκε στη λίστα των New York Times, ήταν το δημοφιλέστερο βιβλίο στην Αγγλία για το καλοκαίρι 2015 σύμφωνα με τον Independent, ενώ έγινε επίσης best seller στην Ιταλία, την Πολωνία, την Ολλανδία και άλλες χώρες.

Ερ. Από τις πρώτες σελίδες του μυθιστορήματος, ο αναγνώστης κατακλύζεται από ένα αίσθημα αγάπης. Μήπως η αγάπη είναι απαραίτητη για να απολαύσουμε ακόμη και την ανάγνωση ενός βιβλίου;
Απ. Η αγάπη είναι η απάντηση για την ψυχή. Όλοι μας γνωρίζουμε αυτές τις στιγμές, όταν διερωτόμαστε: για ποιο λόγο ζω; Ποιό είναι το νόημα της ζωής; Γιατί; Ίσως κάποιος προσπαθήσει να βρει τις απαντήσεις μέσα από την δουλειά, τα χόμπι ή από την προσπάθεια για την κατάκτηση φήμης και δύναμης. Αλλά στο τέλος εξαρτάται από αυτά τα τρία σημεία: Υπάρχει κάποιος που αγαπάς; Είναι αυτή η αγάπη ευπρόσδεκτη; Και πώς φέρεσαι στον κόσμο στους άλλους και στην φύση; Με αγάπη; Αν η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα είναι ναι, τότε δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούμε.

Ερ. Ο κύριος Περντού έχει ένα πλωτό βιβλιοπωλείο στον Σηκουάνα. Τι είναι αυτό που τον κάνει είναι αγαπητός στους πελάτες του;
Απ. Ο Περντού ακούει. Οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουν ότι οι άνθρωποι θέλουν να μιλήσουν και να νιώσουν ότι γίνονται κατανοητοί. Αλλά ο Περντού μπορεί να ακούσει αυτές τις λέξεις που δεν ακούγονται, αυτές τις παύσεις και τους αναστεναγμούς πίσω από τα λεγόμενα κάποιου. Είναι ένας άνθρωπος που διαβάζει τις ψυχές και έχει μια βαθιά επιθυμία να παρηγορήσει τους άλλους ανθρώπους μέσω των βιβλίων.

Ερ. Οι αναγνώστες του θέλουν διαφορετικά βιβλία και εκείνος έχει την κρίση να προτείνει το ανάλογο μυθιστόρημα. Δεν μοιάζει αυτό με τη συνταγή του γιατρού που θεραπεύει τις κάθε είδους αρρώστιες;
Απ. Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα σε αυτό που νομίζεις ότι θες και σε αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι. Η ανάγκη μάς κρύβεται και κάποιες φορές προσπαθούμε την μισή ζωή μας να αναζητήσουμε την συνταγή για την προσωπική μας ευτυχία. Έτσι ο Περντού είναι κατά κάποιον τρόπο ένας λογοτεχνικός γιατρός που δίνει μία αλάνθαστη ιατρική συνταγή σε αυτό που χρειάζεσαι. Κάθε βιβλίο είναι ένα είδος καθρέφτη, ένα είδος ηχείου: η ανάγνωση είναι ένας διάλογος με τον εαυτό μας. Και στο τέλος, έχοντας διαβάσει ένα βιβλίο ή χιλιάδες, βρίσκουμε τελικά την απάντηση στο τι χρειαζόμαστε και στο ποιοί πραγματικά θέλουμε να είμαστε.

Ερ. Για όλους έχει τη λύση εκτός από τον εαυτό του. Γιατί δεν μπορεί να ξεπεράσει την παλιά του αγάπη;
Απ. Γιατί σταμάτησε τον διάλογο με τον εαυτό του. Ποτέ δεν “ξεπερνάς” κάτι. Κάθε σχέση διαμορφώνει την ψυχή σου. Πότε δεν θα είσαι ο ίδιος με πριν. Την συνάντησε, την αγάπησε, δεν ήταν ποτέ ο κατάλληλος γι’ αυτήν και την έχασε. Αυτή η ιστορία αγάπης όμως δεν τελειώνει εδώ. Είναι ακόμη ερωτευμένος και δεν μπορεί να το αλλάξει, μέχρι που φτάνει στο σημείο να ξεστρατίσει από την καθημερινότητά του και να προσπαθήσει να τελειώσει αυτή την υπόθεση του παρελθόντος. Όταν βάζεις τέλος σε κάτι πάντα μπορείς να το ξεκινήσεις από την αρχή.

Ερ. Όταν διαβάσει το γράμμα της αγαπημένης του, τότε όλα αλλάζουν στη ζωή του. Γιατί όμως καθυστερεί χρόνια να διαβάσει το γράμμα που του άφησε; Τι τον φοβίζει;
Απ. Φοβόνταν ότι θα ανακαλύψει ότι δεν τον αγάπησε πραγματικά.

Ερ. Παίρνει τη μεγάλη απόφαση να φύγει από το Παρίσι και κατευθύνεται προς το νότο της Γαλλίας. Δραπετεύοντας από τις καταστάσεις μας μπορούμε να ξεχάσουμε το παρελθόν μας;
Απ. Ποτέ δεν πρέπει να στοχεύουμε στην λησμόνιση του παρελθόντος. Γιατί το παρελθόν έχει διαμορφώσει το άτομο που είμαστε αυτή την στιγμή. Αλλά βοηθάει στο να δραπετεύει κανείς από την καθημερινότητά του. Το να αλλάζει κανείς την ζωή του δεν είναι σαν μια ταινία του Χόλυγουντ όπου όλα είναι εντάξει σε λιγότερο από δύο ώρες. Χρειάζεται προσπάθεια βήμα-βήμα για να επιτευχθεί η αλλαγή. Ακόμη και το ταξίδι του δεν τον οδηγεί σε ένα αίσιο τέλος χωρίς κανένα αντίκτυπο. Και ίσως αυτή είναι και η ουσία του όλου πράγματος: Δεν υπάρχει τέλεια ζωή ούτε “σωστός δρόμος”. Το μόνο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να προχωράμε μπροστά.

Ερ. Γράψατε ένα μυθιστόρημα που περιέχει αγάπη. Η αγάπη είναι το μόνο γιατρικό για τον ανθρώπινο πόνο;
Απ. Κάθε άτομο είναι ευαίσθητο. Αλλά χρειάζεται χρόνος μέσα σε αυτή την ευαισθησία ώστε να νιώσεις και να αντιδράσεις. Μου αρέσει να αφηγούμαι ιστορίες για ανθρώπους που ανακαλύπτουν ποιοί πραγματικά θα μπορούσαν να είναι.

Ερ. Ο Περντού, ο Μαξ, η Κατρίν, η Μανόν είναι χαρακτήρες που ζουν στην κοινωνία μας. Γιατί είναι τόσο πολύ ευαίσθητοι με αυτά που τους συμβαίνουν;
Απ. Και ναι, και όχι, αλλά και ίσως. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: πόσο λαχταράς κάτι, αν έχεις χρόνο να διαβάσεις και να βυθιστείς στην ιστορία, στα συναισθήματα, αν ξεκινάς έναν διάλογο με τον εαυτό σου και κατά πόσο αυτό το μυθιστόρημα απαντά στα δικά σου ερωτήματα. Ίσως είναι σαν την μία και μοναδική αγάπη που βρίσκει κάποιος στην ζωή του. Εκεί έξω μπορεί να υπάρχει ένα ή τέσσερα ή περισσότερα βιβλία που μπορεί να σε παρακινήσει να σε παρηγορήσει, ακόμα και να σε βοηθήσει να αλλάξεις κάτι που πάντα ήθελες. Αλλά πρέπει να τα βρεις. Θα είσαι τυχερός αν βρεις αυτά τα βιβλία, που αποτελούν βιβλία “ζωής”, και μάλιστα στον σωστό χρόνο.

Ερ. Διάβασα στο βιογραφικό σας ότι μένετε στο Αμβούργο και στη Βρετάνη. Τι σας αρέσει σε αυτά τα δυο μέρη;
Απ. Μένω στο Βερολίνο από το 2015. Μου αρέσει να χορεύω αργεντίνικο τάγκο στο Βερολίνο αλλά και οι πολλές ευκαιρίες που μου δίνονται εκεί ώστε να αναμειχθώ ως πολιτική ακτιβίστρια (είμαι επικεφαλής της Ένωσης Γερμανών Συγγραφέων). Επίσης βρίσκομαι και στην Βρεττάνη στην “άκρη του κόσμου” στην βόρεια Γαλλία. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο πέρα από τον ουρανό την θάλασσα, τα βράχια και το αλάτι. Όταν βρίσκομαι σε αυτή την άγρια ακτή θυμάμαι ποιά πραγματικά είμαι.

Ερ. Στις ευχαριστίες που κάνετε γράφετε ότι οφείλετε πολλά στους βιβλιοπώλες. Μπορείτε να αιτιολογήσετε τη γνώμη σας;
Απ. Ο βιβλιοπώλης δεν νοιάζεται μόνο για τα βιβλία που κατ’ εμέ αποτελούν τα φτερά της ελευθερίας αλλά και για τους ανθρώπους. Έχει ακούσει ποτέ κανένας την Amazon να ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους;

Ερ. Είναι αλήθεια ότι το μυθιστόρημά σας έγινε μπεστ - σέλερ. Πώς νιώθετε που γίνατε γνωστή και σας διαβάζουν σε πολλά σημεία του κόσμου;
Απ. Είναι πραγματικά απίστευτο. Και κάποιες φορές σκέφτομαι ότι αυτό δεν έχει να κάνει με εμένα προσωπικά, αλλά με τον κύριο Περντού. Τον ανακάλυψα κάπου εκεί σε έναν άλλον κόσμο μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, έγραψα την ιστορία του, και αυτός βγαίνει εκεί έξω και προσπαθεί να ακούσει τους ανθρώπους και να τους παρηγορήσει. Εγώ απλώς ήμουν ένα είδος μεσολαβητή.

Ερ. Έχετε επισκεφτεί την Ελλάδα;
Απ. Ναι! Έχω επισκεφτεί την Ρόδο πριν τρία χρόνια στα πλαίσια ενός συνεδρίου συγγραφέων και μεταφραστών από το Συμβούλιο Συγγραφέων και Μεταφραστών των Τριών Θαλασσών TSWTC (Three Seas Writers and Translators’ Council) και για να συζητήσουμε τις περιπτώσεις της διαδικτυακής πειρατείας των ηλεκτρονικών βιβλίων και της λογοκρισίας των ηλεκτρονικών βιβλίων από τους διαδικτυακούς διανομείς. Αλλά περισσότερο μου άρεσε το γεγονός ότι συνάντησα συναδέλφους από διαφορετικές χώρες, έθνη και θρησκείες. Το να ακούμε ο ένας τον άλλον είναι ένα είδος αγάπης.

Θερμές ευχαριστίες για τη μετάφραση από την αγγλική στην ελληνική γλώσσα στον Θοδωρή Ιντζέμπελη.



img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ