Για να χειραγωγήσουν τη συνείδηση μας κυβερνήσεις και διοικήσεις, μας λέγανε ότι πρέπει να βάλουμε όλοι πλάτη γιατί «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ», ότι τα μέτρα που πήρανε είναι προσωρινά και «ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΞΕΦΩΤΟ», ότι αποτελούνε θυσίες που θα πιάσουν τόπο, ότι έρχεται η «ΔΙΚΑΙΗ» ανάπτυξη «ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ». Σήμερα ξέρουμε ότι όλα αυτά ήταν μέθοδος για να μας ενοχοποιήσουν και να μας παθητικοποιήσουν ώστε να μην ορθωθεί ένα ρωμαλέο κίνημα που θα τους σαρώσει.

Στο νοσοκομείο μας, όπως και σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας, οι διοικήσεις χρησιμοποιώντας και κάποια διευθυντικά στελέχη που επιλέγαν με ανάθεση, επιδόθηκαν σε διαρκείς εκβιασμούς, καρατομήσεις, μετακινήσεις και εκφοβισμούς, για να επιβάλλουν τις κεντρικές αντεργατικές επιλογές. Σε κάθε αλλαγή κυβέρνησης επαναλαμβάνεται το ίδιο «άρρωστο» σκηνικό.

Την ίδια στιγμή που στις δημόσιες εμφανίσεις τους με υποκρισία αναφέρονται στο «ηρωικό προσωπικό» των νοσοκομείων, στο χώρο εργασίας παραβιάζουν κάθε έννοια δημοκρατικής και αξιοκρατικής αντιμετώπισης του προσωπικού. Τώρα πια με τις τρίμηνες αξιολογήσεις των διοικήσεων η επίθεση και η αγριότητά θα ενταθεί.

Όλη αυτή η επίθεση στη ζωή και τα δικαιώματά μας δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς συλλόγους εργαζομένων που οι διοικήσεις τους έχουν «βάλει στο χέρι». Τέτοιο παράδειγμα αποτέλεσε και η πλειοψηφία που είχε το «τιμόνι» στον σύλλογο εργαζομένων. Λειτούργησε ως μηχανισμός πλάι στην διοίκηση, δεν συγκρούστηκε με τα αναρίθμητα περιστατικά αυθαιρεσιών. Την ίδια στιγμή που στις ανακοινώσεις ψέλλιζε κάτι για την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας, στην πραγματική εσωτερική ζωή του νοσοκομείου μας λειτούργησε ως μηχανισμός απόκρυψης των πραγματικών κυβερνητικών σχεδιασμών, ως μηχανισμός διαρκούς συνεννόησης με την διοίκηση. Έσπειρε την απογοήτευση και την καχυποψία.

Η πλειοψηφία του συλλόγου έλειψε από κάθε κοινό αγώνα σωματείων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την κοινή επίθεση στα δικαιώματά μας. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η απουσία όποιας ενημέρωσης και οργάνωσης της απεργίας για το κορυφαίο έγκλημα του ασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου-Βρούτση. Δεν έκανε καμιά ουσιαστική προσπάθεια για ενημέρωση και για εντατική προετοιμασία γενικών συνελεύσεων. Εξασφάλισε έτσι ο καθένας να νιώθει μόνος του έρμαιο της διοίκησης και των διευθυντών και έτσι εξασφάλιζε την ατομική διαμεσολάβηση στην διοίκηση.

Η ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) παράρτημα της οποίας αποτέλεσε η πλειοψηφία του συλλόγου, στέρησε από τους υγειονομικούς την αποκάλυψη των πραγματικών σχεδιασμών ΕΕ και κυβερνήσεων για νοσοκομεία επιχειρήσεις που θα λειτουργούνε με τους άγριους κανόνες της αγοράς. Με την αλλαγή κυβέρνησης έχει σήμερα λουφάξει ακόμη περισσότερο. Χαρακτηριστικά για το αντιασφαλιστικό έγκλημα της ΝΔ προκήρυξε απεργία 1 μέρα πριν, στις 17 Φλεβάρη, δεν κούνησε το δαχτυλάκι της για την οργάνωση αποτροπής κανενός εγκλήματος εις βάρος μας. Κοροϊδεύει του συμβασιούχους με ανώδυνες τηλεοπτικές κινητοποιήσεις τη στιγμή που έλειψε από την κορυφαία μάχη 140 σωματείων και ομοσπονδιών του δημόσιου τομέα για αλλαγή του άρθρου 103 του συντάγματος, τον Μάρτη του 2019. Άρθρο που απαγορεύει την μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

Χρειάζεται μια ριζική αλλαγή συσχετισμών στην ΠΟΕΔΗΝ, υπέρ των δυνάμεων του ΠΑΜΕ.

Δεν υπάρχει πιο ύπουλη τακτική να εμφανίζεται ως «ανεξάρτητο», ένα ψηφοδέλτιο που και ιστορία έχει αλλά και στην εκλογική του ανακοίνωση δεν αφιερώνει έστω μια γραμμή για αυτά που έγιναν στο νοσοκομείο και το χώρο της υγείας, για αυτά που έρχονται και για το ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος έναντι του οποίου πρέπει να «ενωθούμε». Οι «ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ» δεν δεσμεύονται για την θέση που έχουν στο συγκεκριμένο σχεδιασμό ΕΕ και κυβέρνησης εναντίον μας και με αυτόν τον τρόπο «αδειάζουν» από περιεχόμενο το σύνθημα «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ». Εμείς ρωτάμε «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ» σε ποια κατεύθυνση και με ποιο στόχο;

Η Α.Σ.Υ. έχει μακρόχρονη πορεία. Έχει επίγνωση των αδυναμιών του παρελθόντος. Η Α.Σ.Υ. συμμετέχοντας στον πανελλαδικό συντονισμό του Π.Α.ΜΕ., μαζί με το Εργατικό Κέντρο Άρτας, τα ταξικά σωματεία του νομού, τα ταξικά σωματεία του Γ.Ν. Πρέβεζας και του Γ.Ν. Λευκάδας, και ΜΠΟΡΕΙ και ΘΕΛΕΙ να ηγηθεί μιας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ όλων των εργαζομένων ανεξαρτήτως κλάδου και ειδικότητας, ανεξαρτήτως μορφής σύμβασης. Μιας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ με ξεκάθαρο ποιοί είναι οι φίλοι και οι εχθροί των δικαιωμάτων μας. Στηρίξετε στις εκλογές και στην καθημερινή δράση τον αγώνα για: Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υγεία-πρόνοια και κοινωνική ασφάλιση με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια».