«Το σπίτι των πνευμάτων» είναι απόλυτα μαγικός ρεαλισμός. Είναι το πρώτο βιβλίο της Ιζαμπέλ Αλιέντε που εκδόθηκε το 1982 και μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη.

Είναι ένα βιβλίο βασισμένο στην ιστορία της οικογένειάς της και στα πολιτικά γεγονότα της Χιλής. Είναι μια απόπειρα της συγγραφέως να ανακτήσει τον κόσμο που είχε απολέσει.

Στο βιβλίο αυτό η Ιζαμπέλ Αλιέντε γυρνά πίσω στο παρελθόν, όταν είχε μεγαλώσει και είχε φύγει από το σπίτι της γιαγιάς και του παππού της. Το σπίτι που θα γίνει το «Το σπίτι των πνευμάτων».

Απευθύνει μια επιστολή στον παππού της, που πεθαίνει σε ηλικία 99 ετών στη Χιλή. Ο παππούς πέθανε και το γραπτό συνεχώς μεγάλωσε και το κείμενο καταλήγει τελικά στο βιβλίο «Το σπίτι των πνευμάτων». Το σπίτι τους ήταν ένα θλιμμένο σπίτι. Η γιαγιά της είχε πεθάνει και ο παππούς είχε βάψει τα έπιπλα μαύρα, ο ίδιος ντυνόταν στα μαύρα, κατήργησε από το σπίτι τα λουλούδια, τη μουσική, τα γλυκά, τα πάρτι… Ο παππούς ήταν αυστηρός, σκληρός και δυνατός. Ήταν ένα σπίτι σκοτεινό. Στο σπίτι επικρατούσε μια θλίψη επειδή η μητέρα της Ιζαμπέλ ήταν όλη την ώρα άρρωστη. Πατέρα δεν είχε. Ο πατριός της ήταν μια πατριαρχική φιγούρα, σαν τον παππού της. Η ατμόσφαιρα στο σπίτι ήταν βαριά. Υπήρχαν όμως βιβλία. Και ιστορίες. Πολλές ιστορίες….

Ο Εστέμπαν Τρουέμπα είναι ένας πάμπλουτος γαιοκτήμονας, δυναμικός γερουσιαστής και οικογενειακός δυνάστης. Η Κλάρα, η νόμιμη σύζυγός του, είναι ευαίσθητη και έχει αναπτυγμένη διορατικότητα. Πιστεύει στα πνεύματα και στην τηλεπάθεια. Έχει την ικανότητα να κινεί αντικείμενα χωρίς να τα αγγίζει και μαντεύει το αδύνατο. Κάθε Παρασκευή, με τις τρείς αδελφές Μόρα, μελετούσαν τον πνευματισμό και τα υπερφυσικά φαινόμενα, καλούσαν τα πνεύματα και αντάλλασσαν ξόρκια και συνταγές μαγειρικής. Ο Εστέμπαν άρχισε να αισθάνεται άβολα μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Ένιωθε τη γυναίκα του όλο και πιο μακριά του, πιο παράξενη και απλησίαστη. Οργισμένος κάποιες φορές, ο Τρουέμπα είχε γυρίσει στις παλιές του αμαρτίες και ξάπλωνε καμιά εύρωστη χωριάτισσα ανάμεσα στους θάμνους όταν έμενε στο αγρόκτημα, το «Λας Τρες Μαρίας» ή πήγαινε στις πόρνες, όταν η Κλάρα με τα παιδιά της: την Μπλάνκα και τα δίδυμα τον Χάιμε και τον Νικολά, έμενε στην πρωτεύουσα. Ένιωθε όμως ο Εστέμπαν τον ανικανοποίητο πόθο να βράζει στα σωθικά του, μια άσβεστη φωτιά, μια δίψα για την Κλάρα που ποτέ δεν κατάφερε να σβήσει. Ο έρωτας του για την Κλάρα υπήρξε το πιο ισχυρό συναίσθημα στη ζωή του, και, μισό αιώνα αργότερα, εξακολουθούσε να τον αναπολεί με την ίδια ανατριχίλα και την ίδια επιτακτική ανάγκη, ακόμη και στο γεροντικό του κρεβάτι θα την καλούσε μέχρι το τέλος των ημερών του. Η ατμόσφαιρα στο σπίτι ήταν αποπνικτική, βαριά και σκοτεινή. Η κατάσταση στο σπίτι χειροτέρευσε όταν η κόρη του Εστέμπαν, η Μπλάνκα, ερωτεύτηκε τον γιό του επιστάτη του, τον Πέδρο Τερθέρο Γκαρσία, έναν ένθερμο κομμουνιστή.

Καθώς τα χρόνια περνούν, οι Τρουέμπα παρασύρονται στη δίνη των πολιτικών παθών που σαρώνουν τη Χιλή.

Ένα μεγάλο έργο της σύγχρονης λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας.

Η Ιζαμπέλ Αλιέντε γεννήθηκε το 1942 στο Περού και μεγάλωσε στη Χιλή. Είναι ανιψιά του Σαλβαδόρ Αλιέντε, προέδρου της Χιλής την περίοδο 1970-1973. Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε 35 γλώσσες και έχουν πουλήσει πάνω από 65 εκατ. αντίτυπα παγκοσμίως. Μέσα από αυτά έχει στόχο να ψυχαγωγεί αλλά και να επιμορφώνει τους αναγνώστες της, συνδέοντας τις ιστορίες της με σημαντικά ιστορικά γεγονότα. Η ίδια χαρακτηρίζει το έργο της «ρεαλιστική λογοτεχνία», επηρεασμένη τόσο από την απίστευτη παιδική της ηλικία, όσο κι από τους μαγικούς ανθρώπους και τα γεγονότα που πυροδότησαν τη φαντασία της. Εκτός από το συγγραφικό της έργο, ασχολείται ενεργά με την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Μετά τον θάνατο της κόρης της το 1992, ίδρυσε στη μνήμη της ένα ίδρυμα αφιερωμένο στην προστασία και χειραφέτηση των γυναικών και των παιδιών σε όλο τον κόσμο. Από το 1987 ζει μαζί με τον δεύτερο σύζυγό της και την οικογένειά τους στην Καλιφόρνια, αλλά, όπως δηλώνει, βρίσκεται πάντα με το ένα πόδι στην Καλιφόρνια και με το άλλο στη Χιλή. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματα της «Ο Ιάπωνας εραστής», «Πέρα απ’ το χειμώνα» και «Το παιχνίδι του αντεροβγάλτη».