Αναρτήθηκε στις:10-03-21 14:08

Συνέντευξη του Πάμπλο Σιμονέττι στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη


Θα μου άρεσε να μείνω για μεγαλύτερο διάστημα στη χώρα σας, ώστε να γίνω κομμάτι αυτών των ατελείωτων συζητήσεων



Ο Πάμπλο Σιμονέττι γεννήθηκε στο Σαντιάγο της Χιλής το 1961, στους κόλπους μιας οικογένειας Ιταλών μεταναστών. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της χώρας του και πήρε μάστερ στον τομέα Engineering-Economic Systems από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, στην Καλιφόρνια. Επί ένα διάστημα άσκησε το επάγγελμά του σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, αλλά από το 1996 αφιερώθηκε αποκλειστικά στη λογοτεχνία. Το 1997 κέρδισε τον σημαντικό διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού Πάουλα με το διήγημά του «Σάντα Λουσία». Το 1999 δημοσίευσε τη συλλογή διηγημάτων Ευάλωτες ζωές και ακολούθησε το 2004 το μυθιστόρημα Μήτερ υμών η εν τοις ουρανοίς. Τα βιβλία αυτά γνώρισαν ενθουσιώδη υποδοχή σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Με τη Λογική των εραστών (μτφρ. Τιτίνα Σπερελάκη, Εκδόσεις Πατάκη 2016), ο Πάμπλο Σιμονέττι έκανε μια ακόμη μεγαλύτερη εκδοτική επιτυχία, διευρύνοντας το κοινό του και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Το μυθιστόρημά του Κήπος, που κυκλοφόρησε φέτος στη χώρα μας από τις Εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση της Έφης Γιαννοπούλου, μας έδωσε την αφορμή για την ακόλουθη συνέντευξη.


Έχοντας δεχτεί μια υπέρογκη προσφορά για την πώληση του σπιτιού της, η Λουίζα Μπαρμπάλια έρχεται αντιμέτωπη με μια απόφαση που θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες στην οικογένεια. Για ποιο λόγο;


Το σπίτι της βρίσκεται σε μια γειτονιά που έχει κινήσει το ενδιαφέρον των κτηματομεσιτών κερδοσκόπων, οι οποίοι αγοράζουν οτιδήποτε υπάρχει στη γύρω περιοχή. Από την άλλη μεριά, οι γιοι και η κόρη της φοβούνται το γεγονός ότι μένει μόνη σ’ αυτή την ηλικία, υπολογίζοντας βέβαια και τη μεγάλη αμοιβή που μπορούν να πάρουν. Το πρόβλημα της Λουίζας είναι ότι η κατοικία και ο κήπος της είναι οι χώροι που της έδωσαν ταυτότητα, οι χώροι όπου ανέπτυξε τον χαρακτήρα της, οι χώροι όπου σχηματοποιήθηκαν οι μνήμες της.

Αν και το σπίτι τής ανήκει, η ίδια μοιάζει αμέτοχη στην τελική απόφαση. Δε μετράει η δική της γνώμη;


Το σπίτι δεν ανήκει μόνο στη Λουίζα, μερίδιο έχουν όλα τα μέλη της οικογένειας, επειδή η ιδιοκτησία κληρονομήθηκε από τον πατέρα. Ζητούν τη γνώμη της, αλλά ταυτόχρονα την πιέζουν να αλλάξει στάση. Επιπλέον, η οικογένεια έχει σημαδευτεί από την κυριαρχία των ανδρών, ο μεγάλος γιος έχει αντικαταστήσει κατά κάποιον τρόπο τον πατέρα.

Γιατί αυτό;


Ο γιος έχει αναλάβει την ευθύνη για τις μεγάλες αποφάσεις που πρέπει να παρθούν, έχει την ισχύ που είχε κάποτε ο πατέρας του, σε περιπτώσεις ειδικά που έχουν να κάνουν με χρήματα. Στην πραγματικότητα, μ’ έναν αθόρυβο τρόπο ο γιος αυτός έχει καταστεί ο αρχηγός της οικογένειας και γι’ αυτό ευθύνη φέρει όχι μόνο ο πατέρας, αλλά δυστυχώς και η μητέρα του.

Η Λουίζα μένει στο σπίτι της σαράντα χρόνια, εκεί γεννήθηκαν και τα παιδιά της. Γιατί το κέρδος έχει μεγαλύτερη σημασία από το συναίσθημα και τις αναμνήσεις;


Επειδή για τα παιδιά της προτεραιότητα έχει η εξασφάλισή τους. Δε νιώθουν τους συναισθητικούς δεσμούς της μητέρας τους μ’ αυτό το μέρος, όμως για κείνη η φροντίδα του κήπου είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να δώσει αξία στη ζωή της.

Γιατί έχει τόση αξία ο κήπος της γι’ αυτήν;


Η δημιουργία και η φροντίδα αυτού του κήπου είναι ένα προσωπικό της επίτευγμα που το θαυμάζουν οι άλλοι κηπουροί, είναι ιδιοκτήτρια φυτών που δεν τα βρίσκεις εύκολα και τα οποία πρέπει να χειριστείς με προσοχή, ενώ η αναπαραγωγή τους είναι πολύ δύσκολη. Η προσωπικότητά της είναι συνυφασμένη μ’ αυτόν τον κήπο, έναν χώρο που αντανακλά τον εσωτερικό της κόσμο. Κι ακόμα, σ’ αυτόν τον κήπο είναι θαμμένη η ιστορία ολόκληρης της οικογένειάς της, καθώς και οι μνήμες της σχέσης που είχε με τον σύζυγό της. Σε τελική ανάλυση, νιώθει ότι ανήκει σ’ αυτόν τον χώρο και δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της μακριά του.

Για ποιο λόγο χτίζονται συνεχώς πολυκατοικίες;


Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο το είδος των κτιρίων που πρόκειται να ανεγερθούν, αλλά και την ολοκληρωτική εγκατάλειψη από τη μεριά του κράτους όλων εκείνων των περιοχών όπου οι παλιές γειτονιές περιείχαν έναν άλλο τρόπο ζωής, γειτονιές που θα έπρεπε να αποτελούν μέρος της ομορφιάς και της μνήμης της πόλης.

Η κατεδάφιση των παλιών σπιτιών δεν αντανακλά την πολιτική σκέψη και το σχέδιο των πολεοδόμων της χώρας;


Φυσικά και αντανακλά μια ολόκληρη κοινωνία, η οποία δε δείχνει κανέναν σεβασμό στη σημασία της ταυτότητας, της μνήμης και της παραδοσιακής ιδιοκτησίας.

Γιατί τα παιδιά έχουν διαφορετικές γνώμες για την τύχη του σπιτιού;


Οι τρεις από αυτούς αντιπροσωπεύουν διαφορετικές δυνάμεις που θα συγκρουστούν. Το χρήμα είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο κινείται ο Φράνκο. Η μια κόρη σκέφτεται αποκλειστικά και μόνο την άνεσή της, ενώ η μικρή κόρη, η οποία είναι πιο κοντά στη μητέρα της, είναι η μόνη που υποψιάζεται την καταστροφή που μπορεί να επιφέρει η πώληση του σπιτιού στη ζωή της Λουίζας.

Τα βιβλία σας έχουν αγαπηθεί πολύ, ίσως γιατί κυριαρχεί το συναίσθημα και η συγκίνηση;


Το αναγνωστικό κοινό έχει εκτιμήσει το γεγονός ότι τα συναισθήματα είναι πάντα σημαντικά στα βιβλία μου, αποτελούν τον βασικό μοχλό που καθοδηγεί τις πράξεις μας. Η περίπλοκη, σχεδόν μαθηματική σχέση ανάμεσα στα συναισθήματα και τις συγκινήσεις, είναι το θεμέλιο ολόκληρης της ζωής μας.

Γνωρίζουμε ότι από το 1996 έχετε αφιερωθεί αποκλειστικά στη λογοτεχνία. Μπορεί να ζήσει ένας συγγραφέας μόνο από τις πωλήσεις των βιβλίων του;


Όχι, αυτό είναι σπάνιο, όμως εγώ ήμουν αρκετά τυχερός και κατάφερα να γίνω ένας από τους λίγους συγγραφείς που μπορούν να ζήσουν μόνο από τη λογοτεχνία, γεγονός για το οποίο είμαι ευγνώμων και θέλω να ανταποδώσω, οργανώνοντας σεμινάρια και εργαστήρια λογοτεχνίας.

Πώς γίνεται η προώθηση ενός νέου μυθιστορήματος στη χώρα σας, ώστε να γίνει γνωστό στο αναγνωστικό κοινό;


Σε γενικές γραμμές όπως σ’ όλον τον κόσμο: παρουσιάσεις, εκτεταμένη αρθρογραφία, υπογραφή αντιτύπων, γιορτές βιβλίου.

Ποιους συγγραφείς της πατρίδας σας θα μας προτείνατε να διαβάσουμε;



Υπάρχουν καλές γυναίκες συγγραφείς στη Χιλή, οι οποίες είμαι σίγουρος ότι θα ενδιαφέρουν το ελληνικό αναγνωστικό κοινό: Carla Guelfenbein, Nona Fernández, Lina Meruane, Alejandra Costamagna κι άλλες πολλές.

Ποια είναι η γνώμη σας για την Ελλάδα;


Απ. Έχω επισκεφτεί την Αθήνα, την Κέρκυρα, τα Μετέωρα. Σε κάθε επίσκεψη, ένιωσα έκπληξη από την ομορφιά της χώρας και πιο πολύ από τoν φιλοπερίεργο και εκδηλωτικό χαρακτήρα των Ελλήνων, που ανοίγουν ατέλειωτες συζητήσεις. Θα μου άρεσε να μείνω για μεγαλύτερο διάστημα στη χώρα σας, ώστε να γίνω κομμάτι αυτών των ατελείωτων συζητήσεων.

Μετάφραση από τα αγγλικά: Απόστολος Σπυράκης




diastixo.gr


img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ